Drive my car
Instalacja site-specific w atrium Fundacji Rodziny Staraków - lustrzana ściana, pikowane tkaniny i stalowe formy przypominające błyskawice.
Pamięć przekazywana dalej
Cykl dotyczy pamięci, ulotnych wspomnień i emocji przenoszonych między pokoleniami. Motyw drogi staje się metaforą przemieszczania się między tym, co zapamiętane, a tym, co nieuchwytne i wyobrażone. Część obrazów, z którymi pracuję, nie należy do mnie - zostały opowiedziane wcześniej, przez kogoś innego, i dotarły do mnie już zniekształcone.
Błysk światła, utrata orientacji
Powracające błyski światła, chwilowa dezorientacja i zmienność perspektywy odnoszą się do sposobu, w jaki pamięć przekształca doświadczenia i obrazy z przeszłości. Jazda samochodem daje podobny efekt: widzimy fragmenty, mijamy je zanim zdążymy się im przyjrzeć, a to, co zostaje, jest złożeniem przypadkowych ujęć. Prace rejestrują raczej ten stan niż konkretne zdarzenie.
Instalacja w atrium
Wystawa indywidualna „Drive my car” odbyła się w 2023 roku w Spectra Art Space, prowadzonej przez Fundację Rodziny Staraków w Warszawie. Centralnym elementem jest instalacja site-specific zajmująca całą przeszkloną ścianę atrium: lustrzana, pofałdowana powierzchnia, na której zawieszone są pikowane tkaninowe płaszczyzny w czerni, żółci i écru, przecięte metalowymi formami przypominającymi błyskawice lub trasę przejazdu.
Drive, Drive II
Poszczególne prace z cyklu - „Drive” i „Drive II”, tkanina na krośnie, 70 × 50 cm, 2022 - to czarne, głęboko pikowane reliefy, w których szew działa jak rysunek: linie rozchodzą się i zbiegają, budując coś pomiędzy mapą a szkicem trasy. Tytuł cyklu odsyła wprost do ruchu i podróży - do tego, co zostaje zapisane w materiale, kiedy człowiek wciąż jest w drodze.
