Ćwiczka

Instrukcja dla ciała

Cykl podejmuje temat ćwiczenia rozumianego jako nieustanne powtarzanie - dyscyplinowanie ciała i dopasowywanie go do narzuconych reguł. Inspiracją stały się stare magazyny sportowe i wykroje krawieckie: dwa rodzaje instrukcji, które mówią ciału, jak ma się poruszać i jak ma wyglądać. Jedne rozpisują ruch na kolejne pozycje, drugie rozkładają sylwetkę na płaskie elementy do złożenia. W obu przypadkach ciało jest czymś, co wymaga poprawienia.

Zatrzymany ruch

Dynamiczne sylwetki, barwne plamy i geometryczne podziały układają się w sekwencje przypominające klatki wyjęte z instruktażu. Ruch zostaje zatrzymany w połowie, a to, co miało być płynne, rozpada się na osobne fazy. Cykl bada napięcie między swobodą malarskiego gestu a dyscypliną - między ruchem a bezwładem.

Pokaz dyplomowy

„Ćwiczka-ćwicząca” to pokaz dyplomowy z 2018 roku, przygotowany w Pracowni Malarstwa prof. Jarosława Baucia na gdańskiej ASP i pokazany w Kolonii Artystów w Gdańsku oraz w Pracowni Duży Pokój w Warszawie. Punktem wyjścia były najprostsze przyrządy do ćwiczeń - hula-hoop, piłki, drążki - potraktowane jako gotowy język formy: koło, powtórzenie, rytm.

Początek dłuższej historii

W przestrzeni wystawy hula-hoopy leżą oparte o ścianę jak rząd nut, a metalowe pręty i obręcze układają się w rysunek zawieszony w powietrzu - sculpture, które później, w kolejnych cyklach, przerodzi się w metalowe formy z „Drive my car”. Namalowana wtedy „Ćwiczka hula hop” (olej na płótnie, 150 × 150 cm, 2017) i diptyk „Ćwiczka” (olej, 30 × 40 cm) to najwcześniejsze prace w portfolio - i pierwszy zapis tematu, do którego artystka wraca do dziś: co ćwiczenie i powtórzenie robią z ciałem i pamięcią.