[{"data":1,"prerenderedAt":389},["ShallowReactive",2],{"settings":3,"page-projekty":21,"projects-all":40},{"id":4,"copyright":5,"email":6,"extension":7,"instagram":8,"meta":9,"name":5,"phone":17,"stem":18,"tagline":19,"__hash__":20},"settings\u002Fsettings.md","Magdalena Sadłowska","m-sadlowska@o2.pl","md","https:\u002F\u002Fwww.instagram.com\u002Fmagdalena_sadlowska\u002F",{"body":10},{"type":11,"value":12,"toc":13},"minimark",[],{"title":14,"searchDepth":15,"depth":15,"links":16},"",2,[],"+48 505 606 707","settings","Artystka wizualna. Prace do wnętrz prywatnych, realizacje site-specific, warsztaty.","LnH_yzxiOitaaKAJb2lEzFe2zbSNDm6OOqVzMgfEtYc",{"id":22,"title":23,"body":24,"ctaLabel":32,"ctaTo":32,"description":33,"email":32,"extension":7,"heroImage":32,"instagram":32,"meta":34,"navigation":35,"path":36,"phone":32,"portrait":32,"seo":37,"stem":38,"tagline":23,"__hash__":39},"pages\u002Fprojekty.md","Projekty",{"type":11,"value":25,"toc":30},[26],[27,28,29],"p",{},"Wystawy i realizacje site-specific - od pokazu dyplomowego po wystawę w Muzeum w Koszalinie.",{"title":14,"searchDepth":15,"depth":15,"links":31},[],null,"Wystawy indywidualne i zbiorowe, instalacje site-specific - od dyplomu po Muzeum w Koszalinie.",{},true,"\u002Fprojekty",{"title":23,"description":33},"projekty","NeHhht8L-wiKjzpcHWYZUAsN4K4OKK7ATl4UfKlpI_Y",[41,121,175,228,281,336],{"id":42,"title":43,"body":44,"cover":92,"description":93,"extension":7,"gallery":94,"meta":113,"navigation":35,"order":114,"path":115,"seo":116,"stem":117,"summary":118,"year":119,"__hash__":120},"projects\u002Fprojekty\u002Fpomiedzy-stanami.md","Pomiędzy stanami",{"type":11,"value":45,"toc":85},[46,49,54,57,61,64,68,71,75,78,82],[27,47,48],{},"Wystawa dialogiczna towarzysząca ekspozycji „Reorientacje. Odsłona kolekcji sztuki współczesnej”, Muzeum w Koszalinie, 25.03–26.04.2026. Kurator: Łukasz Rozmarynowski.",[50,51,53],"h2",{"id":52},"bycie-w-ruchu","Bycie w ruchu",[27,55,56],{},"Projekt opowiada o byciu w ruchu - fizycznym i symbolicznym - oraz o doświadczeniu funkcjonowania pomiędzy miejscami, przestrzeniami i tożsamościami. Istotna jest relacja ciała z otoczeniem oraz ślady obecności zostawiane w przestrzeni. Interesuje mnie moment przejścia: stan, w którym nie jest się już tu, ale jeszcze nie jest się tam.",[50,58,60],{"id":59},"szkło-pigment-światło","Szkło, pigment, światło",[27,62,63],{},"Prace powstają w technice łączenia szkła z pigmentem. Światło odbija się i rozprasza na powierzchni, budując migotliwą, zmienną strukturę, której nie da się objąć jednym spojrzeniem. Ruch widza i zmiana perspektywy sprawiają, że obrazy pozostają w ciągłym przeobrażeniu - nigdy nie widzimy ich dwa razy tak samo.",[50,65,67],{"id":66},"widzialność-procesu","Widzialność procesu",[27,69,70],{},"Widzialność jest ściśle powiązana z reprezentacją, a im wyrazistszy wizerunek, tym większa jego widoczność. Co jednak z widocznością procesu, czyli czegoś, co nieustannie staje się zamiast po prostu być w konkretnym miejscu i czasie? Jego żywiołem jest nieostrość, niedomknięcie, zatarcie, przeistoczenie. Obecność miesza się w nim z nieobecnością, która aktywizuje niepewne oko i destabilizuje poczucie równowagi. Niewidzialność jest formą widzialności, o ile wiemy, jak poradzić sobie z łataniem braku.",[50,72,74],{"id":73},"artystka-nomadka","Artystka-nomadka",[27,76,77],{},"Dzieła Magdaleny Sadłowskiej stanowią wyraz jej refleksji nad statusem artystki-nomadki - osoby pozostającej w ciągłym przemieszczaniu się, bez zakorzenienia i jednego punktu odniesienia, a jednocześnie rozpoznającej tę kondycję jako szansę. Ruch jest dla niej stanem istnienia, sposobem doświadczania świata i własnego ciała. Eksploruje związek materii z miejscem, w którym ona przez chwilę się znajdowała - wpływ ruchu na ciało i oddziaływanie ciała na miejsce, a także ślady przejścia.",[50,79,81],{"id":80},"wizualna-choreografia","Wizualna choreografia",[27,83,84],{},"Artystka traktuje wystawę jako przestrzeń wizualnej choreografii, wykonywanej przez odbiorcę. W swoich obrazach zestawia miękkie materie z surowym szkłem, a rysunek przełamuje grawerem, uwidaczniając sekwencje przejść, zatrzymań, zwrotów i pustek. Architektura muzeum jest dla Sadłowskiej nie tyle neutralnym tłem, co partnerem, w którym odbiorca negocjuje swoje miejsce względem dzieł i przestrzeni. Wystawa opowiada o procesie i byciu „pomiędzy”.",{"title":14,"searchDepth":15,"depth":15,"links":86},[87,88,89,90,91],{"id":52,"depth":15,"text":53},{"id":59,"depth":15,"text":60},{"id":66,"depth":15,"text":67},{"id":73,"depth":15,"text":74},{"id":80,"depth":15,"text":81},"\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F01.webp","Wystawa indywidualna w Muzeum w Koszalinie. Kurator: Łukasz Rozmarynowski.",[92,95,96,97,98,99,100,101,102,103,104,105,106,107,108,109,110,111,112],"\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F02.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F03.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F04.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F05.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F06.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F07.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F08.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F09.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F10.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F11.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F12.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F13.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F14.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F15.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F16.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F17.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F18.webp","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fpomiedzy-stanami\u002F19.webp",{},1,"\u002Fprojekty\u002Fpomiedzy-stanami",{"title":43,"description":93},"projekty\u002Fpomiedzy-stanami","Wystawa indywidualna w Muzeum w Koszalinie, towarzysząca ekspozycji „Reorientacje”. Kurator: Łukasz Rozmarynowski.","2026","XqVZRlcAj6-xyYkhRsIyYCCvIV3J3mQZXE4gKAu6fuw",{"id":122,"title":123,"body":124,"cover":160,"description":161,"extension":7,"gallery":162,"meta":168,"navigation":35,"order":15,"path":169,"seo":170,"stem":171,"summary":172,"year":173,"__hash__":174},"projects\u002Fprojekty\u002Fcwiczenia-z-przemieszczania.md","Ćwiczenia z przemieszczania",{"type":11,"value":125,"toc":154},[126,130,133,137,140,144,147,151],[50,127,129],{"id":128},"makieta-i-obietnica-domu","Makieta i obietnica domu",[27,131,132],{},"Cykl dotyczy relacji między przestrzenią zaprojektowaną a rzeczywiście zamieszkiwaną. Punktem wyjścia są architektoniczne makiety osiedli i mieszkań - modele, które porządkują przestrzeń i tworzą wyobrażenie przyszłego domu. Makieta pokazuje układ idealny: bez bałaganu, bez zużycia, bez śladów po poprzednich lokatorach.",[50,134,136],{"id":135},"dom-negocjowany","Dom negocjowany",[27,138,139],{},"W pracach ten porządek zostaje skonfrontowany z doświadczeniem przeprowadzki, tymczasowości i ciągłej reorganizacji. Rysunek planu zostaje przeszyty w tkaninie - geometryczna, techniczna linia trafia na materiał miękki, który ustępuje pod naciskiem i marszczy się wokół szwu. Dom staje się przestrzenią negocjowaną: miejscem pomiędzy potrzebą bezpieczeństwa i zakorzenienia a koniecznością zmiany i adaptacji.",[50,141,143],{"id":142},"ślady-zamiast-obrazów","Ślady zamiast obrazów",[27,145,146],{},"Cykl powstał z pytania, co zostaje po ciele w miejscu, w którym się ono chwilę zatrzymało. Prace to wyszywane tkaniny - pikowane, przeszywane wzdłuż linii, które rozchodzą się z jednego punktu jak ślad kroku albo pęknięcie. Towarzyszą im niewielkie grawery w stali nierdzewnej, w których te same linie odciśnięte są w twardym, zimnym materiale - zapis tego samego ruchu w zupełnie innej skali i innym tempie pracy.",[50,148,150],{"id":149},"rzecz-o-miejscu","Rzecz o miejscu",[27,152,153],{},"Część cyklu pokazywana była w 2023 roku na Politechnice Koszalińskiej, a w 2024 - jako instalacja site-specific o wymiarach 200 × 150 cm - na wystawie zbiorowej „Rzecz o miejscu” w Galerii Eskaem w Gdańsku. To praca bezpośrednio poprzedzająca „Pomiędzy stanami”: ten sam język miękkiej geometrii, ta sama uważność na to, co ciało zostawia po sobie w przestrzeni, zanim ją opuści.",{"title":14,"searchDepth":15,"depth":15,"links":155},[156,157,158,159],{"id":128,"depth":15,"text":129},{"id":135,"depth":15,"text":136},{"id":142,"depth":15,"text":143},{"id":149,"depth":15,"text":150},"\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fcwiczenia-z-przemieszczania\u002F01-cover.jpg","Cykl wyszywanych tkanin i grawerów w stali - zapis ruchu i chwilowej obecności w miejscu.",[160,163,164,165,166,167],"\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fcwiczenia-z-przemieszczania\u002F02.jpg","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fcwiczenia-z-przemieszczania\u002F03.jpg","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fcwiczenia-z-przemieszczania\u002F04.jpg","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fcwiczenia-z-przemieszczania\u002F05.jpg","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fcwiczenia-z-przemieszczania\u002F06.jpg",{},"\u002Fprojekty\u002Fcwiczenia-z-przemieszczania",{"title":123,"description":161},"projekty\u002Fcwiczenia-z-przemieszczania","Cykl wyszywanych tkanin i grawerów w stali nierdzewnej - zapis ruchu i chwilowej obecności w miejscu.","2023–2024","zxe25DBbBAqGYU_MY9iHAtxxPq3AOE5KlvS6POI9xwE",{"id":176,"title":177,"body":178,"cover":214,"description":215,"extension":7,"gallery":216,"meta":220,"navigation":35,"order":221,"path":222,"seo":223,"stem":224,"summary":225,"year":226,"__hash__":227},"projects\u002Fprojekty\u002Fdrive-my-car.md","Drive my car",{"type":11,"value":179,"toc":208},[180,184,187,191,194,198,201,205],[50,181,183],{"id":182},"pamięć-przekazywana-dalej","Pamięć przekazywana dalej",[27,185,186],{},"Cykl dotyczy pamięci, ulotnych wspomnień i emocji przenoszonych między pokoleniami. Motyw drogi staje się metaforą przemieszczania się między tym, co zapamiętane, a tym, co nieuchwytne i wyobrażone. Część obrazów, z którymi pracuję, nie należy do mnie - zostały opowiedziane wcześniej, przez kogoś innego, i dotarły do mnie już zniekształcone.",[50,188,190],{"id":189},"błysk-światła-utrata-orientacji","Błysk światła, utrata orientacji",[27,192,193],{},"Powracające błyski światła, chwilowa dezorientacja i zmienność perspektywy odnoszą się do sposobu, w jaki pamięć przekształca doświadczenia i obrazy z przeszłości. Jazda samochodem daje podobny efekt: widzimy fragmenty, mijamy je zanim zdążymy się im przyjrzeć, a to, co zostaje, jest złożeniem przypadkowych ujęć. Prace rejestrują raczej ten stan niż konkretne zdarzenie.",[50,195,197],{"id":196},"instalacja-w-atrium","Instalacja w atrium",[27,199,200],{},"Wystawa indywidualna „Drive my car” odbyła się w 2023 roku w Spectra Art Space, prowadzonej przez Fundację Rodziny Staraków w Warszawie. Centralnym elementem jest instalacja site-specific zajmująca całą przeszkloną ścianę atrium: lustrzana, pofałdowana powierzchnia, na której zawieszone są pikowane tkaninowe płaszczyzny w czerni, żółci i écru, przecięte metalowymi formami przypominającymi błyskawice lub trasę przejazdu.",[50,202,204],{"id":203},"drive-drive-ii","Drive, Drive II",[27,206,207],{},"Poszczególne prace z cyklu - „Drive” i „Drive II”, tkanina na krośnie, 70 × 50 cm, 2022 - to czarne, głęboko pikowane reliefy, w których szew działa jak rysunek: linie rozchodzą się i zbiegają, budując coś pomiędzy mapą a szkicem trasy. Tytuł cyklu odsyła wprost do ruchu i podróży - do tego, co zostaje zapisane w materiale, kiedy człowiek wciąż jest w drodze.",{"title":14,"searchDepth":15,"depth":15,"links":209},[210,211,212,213],{"id":182,"depth":15,"text":183},{"id":189,"depth":15,"text":190},{"id":196,"depth":15,"text":197},{"id":203,"depth":15,"text":204},"\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fdrive-my-car\u002F01-cover.jpg","Wystawa indywidualna w Spectra Art Space, Fundacja Rodziny Staraków, Warszawa.",[214,217,218,219],"\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fdrive-my-car\u002F02.jpg","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fdrive-my-car\u002F03.jpg","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fdrive-my-car\u002F04.jpg",{},3,"\u002Fprojekty\u002Fdrive-my-car",{"title":177,"description":215},"projekty\u002Fdrive-my-car","Instalacja site-specific w atrium Fundacji Rodziny Staraków - lustrzana ściana, pikowane tkaniny i stalowe formy przypominające błyskawice.","2022–2023","V2sPWB6RJZwCkYWC8J56qdO6gNI1-HHUjXJ_ptQrJ1U",{"id":229,"title":230,"body":231,"cover":267,"description":268,"extension":7,"gallery":269,"meta":273,"navigation":35,"order":274,"path":275,"seo":276,"stem":277,"summary":278,"year":279,"__hash__":280},"projects\u002Fprojekty\u002Feasy-steps-to-safe.md","Easy steps to safe",{"type":11,"value":232,"toc":261},[233,237,240,244,247,251,254,258],[50,234,236],{"id":235},"odruch-wcześniejszy-niż-myśl","Odruch wcześniejszy niż myśl",[27,238,239],{},"Projekt dotyczy schronienia, bezpieczeństwa i instynktownego reagowania na zagrożenie. Odwołuje się do potrzeby przetrwania i poszukiwania osłony jako odruchu podstawowego - uruchamianego zanim zdążymy go przemyśleć. To reakcja, której nie planujemy i nad którą nie mamy kontroli.",[50,241,243],{"id":242},"miękka-powierzchnia-ochronna","Miękka powierzchnia ochronna",[27,245,246],{},"Centralnym elementem pracy jest tkanina przypominająca materac ratunkowy: miękka, ochronna powierzchnia, która przyjmuje ciężar ciała i daje mu oparcie. Materiał tego rodzaju znamy z opakowań, kołder i ochraniaczy - służy zabezpieczaniu tego, co kruche. Tutaj przechodzi z roli przedmiotu użytkowego do roli obrazu, zachowując jednak swoją pierwotną obietnicę: że coś przyjmie upadek.",[50,248,250],{"id":249},"witryna-jako-schron","Witryna jako schron",[27,252,253],{},"Wystawa indywidualna w LKW Gallery, działającej przy Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia w Gdańsku, zajęła całą przeszkloną witrynę galerii - widoczną z ulicy, oglądaną zawsze z zewnątrz, przez szybę. Wnętrze wypełnia srebrna folia termoizolacyjna, ta sama, którą owija się osoby wyłowione z wody: pomarszczona, odbijająca światło, kojarząca się jednocześnie z ratunkiem i z prowizorką.",[50,255,257],{"id":256},"płynące-sylwetki","Płynące sylwetki",[27,259,260],{},"Na tle folii wiszą pikowane, pomarańczowe i szare tkaniny, po których poprowadzone są wyszywane kontury płynących postaci - seria drobnych, powtarzających się gestów, jakby ktoś w kółko przypominał sobie tę samą sekwencję ruchów. Tytuł, „proste kroki do bezpieczeństwa”, brzmi jak instrukcja z ulotki bhp, ale mówi o czymś mniej dosłownym: o tym, ile razy trzeba powtórzyć ruch, żeby poczuć się w nim bezpiecznie.",{"title":14,"searchDepth":15,"depth":15,"links":262},[263,264,265,266],{"id":235,"depth":15,"text":236},{"id":242,"depth":15,"text":243},{"id":249,"depth":15,"text":250},{"id":256,"depth":15,"text":257},"\u002Fimages\u002Fprojects\u002Feasy-steps-to-safe\u002F01-cover.jpg","Instalacja site-specific w witrynie LKW Gallery, CSW Łaźnia w Gdańsku.",[267,270,271,272],"\u002Fimages\u002Fprojects\u002Feasy-steps-to-safe\u002F02.jpg","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Feasy-steps-to-safe\u002F03.jpg","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Feasy-steps-to-safe\u002F04.jpg",{},4,"\u002Fprojekty\u002Feasy-steps-to-safe",{"title":230,"description":268},"projekty\u002Feasy-steps-to-safe","Instalacja site-specific w witrynie LKW Gallery, CSW Łaźnia w Gdańsku - folia termiczna, pikowana tkanina i wyszyte sylwetki płynących postaci.","2022","Dqay_V7Gp12rjW-pRiH7kQTlgbLwIobmTvi_U8UiCeg",{"id":282,"title":283,"body":284,"cover":320,"description":321,"extension":7,"gallery":322,"meta":328,"navigation":35,"order":329,"path":330,"seo":331,"stem":332,"summary":333,"year":334,"__hash__":335},"projects\u002Fprojekty\u002Fnowe-kroje.md","Nowe kroje",{"type":11,"value":285,"toc":314},[286,290,293,297,300,304,307,311],[50,287,289],{"id":288},"wyuczone-gesty","Wyuczone gesty",[27,291,292],{},"Cykl wyrasta z obserwacji drobnych, powtarzalnych gestów i sposobów, w jakie ciało porusza się według schematów, których nauczyło się dawno temu. Punktem odniesienia są archiwalne magazyny, poradniki i wykroje krawieckie - materiał, z którego buduję malarskie kompozycje. Poradnik i wykrój są ze sobą blisko spokrewnione: oba zakładają, że istnieje właściwa wersja sylwetki i da się do niej dojść krok po kroku.",[50,294,296],{"id":295},"wykrój-jako-kompozycja","Wykrój jako kompozycja",[27,298,299],{},"Szkicowe sylwetki, linie i geometryczne układy nakładają się na siebie, tworząc zapis ruchu i jego powtórzeń. Linia wykroju funkcjonuje w tych obrazach jak rysunek techniczny, który zaczyna prowadzić własne życie - odrywa się od pierwotnej funkcji i staje się elementem kompozycji. Prace opowiadają o napięciu między indywidualnym gestem a wzorcami, które kształtują nasze ciała i zachowania.",[50,301,303],{"id":302},"rysunek-pod-obrazem","Rysunek pod obrazem",[27,305,306],{},"Wystawa indywidualna „Nowe kroje” miała miejsce w 2020 roku w Krupa Gallery we Wrocławiu. To pierwsza duża prezentacja malarstwa budowanego wprost na wykrojach krawieckich - liniach kroju, które zwykle służą do cięcia materiału, tu stają się szkieletem kompozycji. Pod warstwami akrylu i kredki wciąż widać geometrię wykroju: kąty, przymiary, linie pomocnicze.",[50,308,310],{"id":309},"cut-lustro","Cut, Lustro",[27,312,313],{},"Największa praca cyklu, dyptyk „Cut” (akryl, kredka, 140 × 200 cm, 2020), zestawia dwie ciemne płaszczyzny przecięte białymi liniami kroju niczym rentgenem. W kolejnych obrazach - jak „Lustro” (technika mieszana, 140 × 100 cm, 2021) - geometria wykroju miesza się z gestem malarskim: swobodną plamą koloru, która rozsadza porządek linii. To punkt, w którym krawiectwo przestaje być metaforą precyzji, a staje się punktem wyjścia do czegoś bardziej intuicyjnego.",{"title":14,"searchDepth":15,"depth":15,"links":315},[316,317,318,319],{"id":288,"depth":15,"text":289},{"id":295,"depth":15,"text":296},{"id":302,"depth":15,"text":303},{"id":309,"depth":15,"text":310},"\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fnowe-kroje\u002F01-cover.jpg","Wystawa indywidualna w Krupa Gallery, Wrocław - malarstwo budowane na wykrojach krawieckich.",[320,323,324,325,326,327],"\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fnowe-kroje\u002F02.jpg","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fnowe-kroje\u002F03.jpg","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fnowe-kroje\u002F04.jpg","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fnowe-kroje\u002F05.jpg","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fnowe-kroje\u002F06.jpg",{},5,"\u002Fprojekty\u002Fnowe-kroje",{"title":283,"description":321},"projekty\u002Fnowe-kroje","Wystawa indywidualna w Krupa Gallery we Wrocławiu - cykl malarski budowany na wykrojach krawieckich i liniach kroju.","2020–2021","l44v_vgQXZN9BOxpbPzS_3AnZ-7-OFQ0-xj2dtaUE-c",{"id":337,"title":338,"body":339,"cover":375,"description":376,"extension":7,"gallery":377,"meta":381,"navigation":35,"order":382,"path":383,"seo":384,"stem":385,"summary":386,"year":387,"__hash__":388},"projects\u002Fprojekty\u002Fcwiczka.md","Ćwiczka",{"type":11,"value":340,"toc":369},[341,345,348,352,355,359,362,366],[50,342,344],{"id":343},"instrukcja-dla-ciała","Instrukcja dla ciała",[27,346,347],{},"Cykl podejmuje temat ćwiczenia rozumianego jako nieustanne powtarzanie - dyscyplinowanie ciała i dopasowywanie go do narzuconych reguł. Inspiracją stały się stare magazyny sportowe i wykroje krawieckie: dwa rodzaje instrukcji, które mówią ciału, jak ma się poruszać i jak ma wyglądać. Jedne rozpisują ruch na kolejne pozycje, drugie rozkładają sylwetkę na płaskie elementy do złożenia. W obu przypadkach ciało jest czymś, co wymaga poprawienia.",[50,349,351],{"id":350},"zatrzymany-ruch","Zatrzymany ruch",[27,353,354],{},"Dynamiczne sylwetki, barwne plamy i geometryczne podziały układają się w sekwencje przypominające klatki wyjęte z instruktażu. Ruch zostaje zatrzymany w połowie, a to, co miało być płynne, rozpada się na osobne fazy. Cykl bada napięcie między swobodą malarskiego gestu a dyscypliną - między ruchem a bezwładem.",[50,356,358],{"id":357},"pokaz-dyplomowy","Pokaz dyplomowy",[27,360,361],{},"„Ćwiczka-ćwicząca” to pokaz dyplomowy z 2018 roku, przygotowany w Pracowni Malarstwa prof. Jarosława Baucia na gdańskiej ASP i pokazany w Kolonii Artystów w Gdańsku oraz w Pracowni Duży Pokój w Warszawie. Punktem wyjścia były najprostsze przyrządy do ćwiczeń - hula-hoop, piłki, drążki - potraktowane jako gotowy język formy: koło, powtórzenie, rytm.",[50,363,365],{"id":364},"początek-dłuższej-historii","Początek dłuższej historii",[27,367,368],{},"W przestrzeni wystawy hula-hoopy leżą oparte o ścianę jak rząd nut, a metalowe pręty i obręcze układają się w rysunek zawieszony w powietrzu - sculpture, które później, w kolejnych cyklach, przerodzi się w metalowe formy z „Drive my car”. Namalowana wtedy „Ćwiczka hula hop” (olej na płótnie, 150 × 150 cm, 2017) i diptyk „Ćwiczka” (olej, 30 × 40 cm) to najwcześniejsze prace w portfolio - i pierwszy zapis tematu, do którego artystka wraca do dziś: co ćwiczenie i powtórzenie robią z ciałem i pamięcią.",{"title":14,"searchDepth":15,"depth":15,"links":370},[371,372,373,374],{"id":343,"depth":15,"text":344},{"id":350,"depth":15,"text":351},{"id":357,"depth":15,"text":358},{"id":364,"depth":15,"text":365},"\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fcwiczka\u002F01-cover.jpg","Pokaz dyplomowy „Ćwiczka-ćwicząca” - punkt wyjścia dla dalszej twórczości o ciele i powtórzeniu.",[375,378,379,380],"\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fcwiczka\u002F02.jpg","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fcwiczka\u002F03.jpg","\u002Fimages\u002Fprojects\u002Fcwiczka\u002F04.jpg",{},6,"\u002Fprojekty\u002Fcwiczka",{"title":338,"description":376},"projekty\u002Fcwiczka","Pokaz dyplomowy „Ćwiczka-ćwicząca” - malarstwo i instalacja wokół przyrządów do ćwiczeń, punkt wyjścia dla dalszej pracy o ciele i powtórzeniu.","2017–2018","3wxbjqHoGgd70uHRyS6MlE2qm-UckbogVPtNlnKMzTg",1787959394921]